Tranen

Ik wil gewoon mijn tranen huilen

Waar vind ik een schouder en een mond die zwijgt?

Probeer mijn verdriet niet weg te praten

laat het gewoon bestaan.....

Tranen van herkenning

Want toen ze dichtbij elkaar waren, liet hij het niet gebeuren dat Jozef hem om de hals viel en zijn gezicht aan zijn schouder borg zoals hij van plan was, maar hij hield hem aan zijn schouders op enige afstand van zich af. Zijn vermoeide ogen tastten en zochten, met schuin achterovergebogen hoofd, lang en indringend, met droefheid en liefde het gezicht van de Egyptenaar af, en hij herkende hem niet.

Maar terwijl hij keek, gebeurde het dat de ogen van de ander zich boordevol vulden met tranen; en toen hun zwartheid in tranen zwom, kijk: ineens waren het Rachels ogen, de ogen waaronder Jacob in de dromerige verte van het leven de tranen had weggekust, en hij herkende  hem, en hij liet zijn hoofd zinken op de schouder van de man die hem zo vreemd was geworden, en hij weende bitterlijk.

- Thomas Mann  Jozef en zijn broers

De genade van de tranen

Tranen geven de grens, een demarcatielijn, aan tussen de dingen van het lichaam en die van de geest, tussen de hartstocht en de zuiverheid. Het betekent dat je je losmaakt van de materiële dingen. Als de mens volhoudt leiden de tranen hem tot de volmaaktheid van de liefde tot God. Zonder tranen is leven zonder hartstochten. Tranen herstellen het lichaam. 

Genade: het is een teken dat ons weten uit deze wereld is weggegaan en gevoelig is geworden voor de geestelijke wereld. Nader je tot de wereld dan drogen de tranen weer op. Er zijn tranen die verbranden en er zijn tranen die voeden. Tranen van smart en van vreugde wanneer het verstand door Gods genade toegang krijgt tot het spiritueel verstaan.