Een groter bewustzijn

Ich bekomme ein grösseres Glas,
um jetzt aufzunehmen
von dem,
was da ist.

- Rumi

-------------------------------------

De principes van alle religies zijn hetzelfde.
Vooruitgang gaat hand in hand met tegenwerkende krachten.
We hebben een groter bewustzijn nodig , sowieso het openen daarvan, voor een ruimere ervaring van ons mens-zijn. Alles moet ons naar de ervaring leiden, dat is het eigenlijke doel van religie. Je leert de werkelijkheid niet te verstaan uit boeken. Daarnaast heeft ieder mens een theologie of filosofie nodig naast het ervaringsgegeven. Je moet leren de ervaringen binnen een bepaalde context onder woorden te brengen.

 

Religieuze hypocrisie

Mystiek is het verbrijzelen van de religieuze hypocrisie. Het is het forceren van de deur om opnieuw toegang te krijgen tot de kern van het geloof. Daarom is mystieke poëzie vaak volkomen a-religieus. Ze moet zich immers verzetten tegen de corruptie van de religie en kan dus geen gebruik maken van dezelfde taal.

Mystiek wil bevrijden van valse waarden en gewoonten, van zaken die vervormd zijn door machtsstreven en menselijke tekorten. Mystici verwerpen het gevestigde religieuze en politieke gezag. Daarom werden ze in hun tijd voor ketters aangezien. Mystiek voert je altijd terug op de essentie van het bestaan: de mens, het individu. De wegbereiders zijn begenadigde mensen. Het algemeen belang staat hun eigenlijke roeping in de weg. Zodra politieke, economische of andere belangen een rol gaan spelen, verdwijnt de genade.

Macht is in staat geest en lichaam te ontdoen van hun kracht.

Proef de vrucht, vergeet de schil.

Een diepgaande manier van religieus handelen probeert de eisen en reglementen van de geloofsgemeenschap te toetsen aan de eigen religieuze ervaring. De religieuze cultuur is vaak ver verwijdert van heer oorspronkelijke wortels. Het is als des chil rond de vrucht. Je kan de vrucht proeven als je de schil verwijdert.

De religieuze cultuur is nodig om de waarheid van het geloof door te geven, maar in feite verhindert ze vaak het geloven zelf. Daarom is het belangrijk dat er mystieke stromingen bestaan die als doel hebben mensen door de schil van hun gewoontes en vastgelegde rituelen te helpen tot bij de kern van hun geloof.  En in die kern bevindt zich voor iedereen hetzelfde.

Rumi heeft ooit gezegd: dat alle religies zijn als kaarsen die je aansteekt om in het donker je weg te vinden. We leven allemaal in de duisternis en dus hebben we behoefte aan kaarsen. Is de ene kaars beter dan de andere? Nee, en dat doet er ook niet toe. De bedoeling  blijft om de weg te vinden. Zodra de dag aanbreekt, zullen we onze kaarsen doven. Dan heeft het immers geen zin meer om ze brandend te houden.

Er zijn verschillende wegen, maar er is slechts één licht.

Waarom?

Waarom zijn de religieuze tradities gestopt met het transformeren van mensen en culturen?

Waarom vertellen we mensen om in God te geloven in plaats van God te belevenof te ervaren?

Waarom maken we een gevangenis van ons leven en sluiten we ons op in onszelf?