Testament

Maak een testament op over je levenstijd:

Welke bijzondere ontmoetingen maken deel uit van je leven?

Welke woonplekken, studies en ingevingen lieten je een andere weg inslaan?

Welke 'toevalligheden'  kwamen er op je levenspad?

Welke crisis gaf je een nieuwe kans ?

Wat was een 'eyeopener' voor je ?

Wat deed je ontwaken uit je halfslaap en waardoor bleef je wakker?

En wat deed je er mee?

Onze heilige tijd

We doen niets anders dan het ontwarren van onze eigen ervaringen op een zo eerlijk mogelijke wijze, met alle hoogte en diepte punten, met alle onverklaarbare en nutteloze aspecten, ook om binnen ons leven iets te ontwaren over God die door onze eigen krachten tot ons spreekt.

Want als God in deze wereld tot ons spreekt , doet Hij dat in ons persoonlijk leven. We slapen, we dromen, we worden wakker, we werken, de ene dag volgt gewoon op de andere dag. En er middenin, er middenuit, op momenten van de meest alledaagse dagen, spreekt God tot ons. Hij spreekt niet alleen door de geluiden die we horen, maar door gebeurtenissen, in al hun ingewikkeldheid en verscheidenheid, door de harmonie en disharmonie en het contrapunt van alles wat er gebeurt.

En wat de betekenis betreft van wat Hij zegt, er zijn ogenblikken waarop we geneigd zijn te denken dat we die kennen. Al met al een hachelijke onderneming. Maar Hij spreekt en Zijn woorden krijgen evengoed in alledaagse als in extreme gestalte.

Onze heilige geschiedenis

God spreekt tot ons niet om onduidelijk te zijn, maar omdat, anders dan een woorduit een woordenboek, waarvan de betekenis vastligt het woord dat tot ons komt alleen betekenis heeft voor degene tot wie het gesproken wordt, een betekenis  die alleen dan duidelijk wordt en invloed op ons leven krijgt, als we het er zelf uit halen.

In onze geschiedenis zit een heilige geschiedenis, een bedoeling van God, die werkzaam is in de ogenschijnlijke doelloosheid van zowel de algemene geschiedenis  van de mensheid als van de geschiedenis van ons afzonderlijk.

Uit het niets ontstaat een angstig of een vredig voorgevoel. We worden gewekt door een droom. We moeten leren om in  de geluiden van ons leven,, het heilige en ongrijpbare woord te horen dat uit de diepte tot ons gesproken wordt.

Kindertijd

Kindertijd is als een periode van wachten zonder te weten waarop je wacht, en van leven zoals je leeft in je dromen, zonder klok en zonder besef van oorzaak en gevolg. Een kind neemt het leven zoals het komt omdat er geen  andere manier is waarop hij het kan nemen.

Vreemden en ongewone dingen kunnen de wereld van kinderen wel doen wankelen, maar alleen de mensen die ze kennen en waarvan ze houden kunnen hem doen instorten, alsof er een stoel onder je vandaan getrokken wordt. Als alle kinderen heb je tot een bepaald moment in je opvoeding alleen met de ontvangende kant van de liefde te maken en je aanvaard die liefde zoals een kind dat doet, als iets dat vanzelfsprekend is.

Onze onbewuste machtsstrijd

Als klein kind maakten we dingen mee, waar we boos of verdrietig om waren. Omdat er geen ruimte was voor onze gevoelens en emoties hebben we die als kind weggestopt. Dat was toen functioneel en nuttig, want daardoor hebben we het gered. Dat is nu echter onze grootste belemmering en blokkade want daardoor leven we alleen op onze ratio. En met onze ratio alleen redden we het niet.  Als kind konden we niet de strijd aangaan met  onze ouders. Nu we volwassen zijn, kunnen we die machtsstrijd wel aangaan met onze partner. Maar ook dat is niet de juiste plek. Wij moeten ieder voor zich, onze 'rommel' opruimen.

Ons gevoel is de beste antenne voor wat wel of niet  goed is voor ons. Ons gevoel liegt niet. Onze ratio bedriegt ons, vanuit onze patronen van vroeger. Hierdoor doen we allerlei onjuiste aannames en interpretaties. Die we ook nog niet checken bij de ander. We moeten onszelf opnieuw uitvinden en een emotioneel gezonde relatie met onszelf aangaan.

In je eentje!

Je kunt in je eentje overleven.

Je kunt zelfs in je eentje sterk worden.

Je kunt zelfs in je eentje overwinnen.

Maar je kunt niet menselijk worden in je eentje.

Als je jezelf wapent tegen de harde werkelijlkheid, maken juist die wapens die voorkomen dat je vernietigd wordt, het je ook onmogelijk je open te stellen zodat je leven een kans krijgt veranderd te worden door de goddelijke kracht waaruit het leven zelf voortkomt Als het gaat om het lijmen van de scherven van gebroken levens, botst het menselijk oogpunt nog al eens  met het goddelijk standpunt.  Datgene wat je meer dan iets anders ter wereld nodig hebt, kan alleen als een geschenk verkregen worden.

Paradijs of werkelijkheid

De werkelijkheid is datgene wat er is, het is alles wat werkelijk lijkt; en aangezien de een een ander beeld van de werkelijkheid kan hebben dan de ander, scheppen we zelf gaandeweg onze eigen werkelijkheid. Voorbeeld:  Is de liefde alleen een warmte om je in te koesteren of is  het een serieus, heftig verlangen en streven naar het paradijs, het jezelf verliezen en dan weer terugvinden in het paradijs van een ander?

Als je terugkijkt op de werkelijke tijd van je leven, zoals je je dat herinnert, herken je dan dat  je een gedeelte van die werkelijkheid, voor een groot gedeelte kreeg als een geschenk en wel als een geschenk dat door iemand gegeven werd. Is het gevoel van een onzichtbare gever en een hele reeks verborgen gaven en krachten, ingevingen en dromen, toevalligheden en bijzondere ontmoetingen, wijsheid en bezieling  die een of andere vorm van de werkelijkheid zijn, de diepste werkeliijkheid zelf?

 

Heilige genade

Er bestaat pijn in ieder leven, al is het ogenschijnlijk nog zo gelukkig, weggestopt verdriet en pijnlijke herinneringen zijn een deel van iedereen. Het kan tot gevolg hebben dat er in jou deuren voorgoed op slot zijn gegaan , zodat een dergelijke liefde en pijn nooit meer binnen kunnen komen.

Maar er is nog zoveel meer te zien, dingen die te groot zijn om in een keer te bevatten, dingen die zo klein zijn dat ze bijna niet opvallen. En al ontstaan ze dan misschien bij toeval, die momenten waarop we 'zien' , ik denk dat het in het geheel niet toevallig is wanneer zowel onze harten als onze ogen erdoor worden geopend.

Een onbegrijpelijke, heilige genade. Onbegrijpelijk omdat niemand haar had kunnen voorspellen. Wie kan er nu ooit het onbegrijpelijke  hoe en waar en wanneer voorspellen van een genade die opwelt uit de verlatenheid en pijn van de wereld en van de wereld binnenin ons? En heilig omdat deze ogenblikken van genade uiteindelijk van verder weg komen en van dieper dan het noodlot, heilig omdat ze helen en heiligen.

Het is moeilijk om zulke speciale ogenblikken te zien als  de gunsten die ze zijn, en nog moeilijker om te geloven in een helpende hand, maar het is juist een deel van de gunst die je helpt om zo nu en dan, gerustgesteld en overtuigd te worden zonder te zien. En die je ertoe beweegt een nog verder en dieper inzicht te zoeken.

Buiten de tijd

Op een dag begint voor ons allemaal de reis door de tijd, en dat is voor ons allen dezelfde reis, in een opzicht, omdat het in de eerste plaats vooral een reis is waarop je iets zoekt. Ieder moet voor zichzelf bepalen wat hij zoekt, en er zullen evenveel antwoorden als zoekers zijn, maar misschien zijn er bepaalde algemene antwoorden die voor iedereen opgaan.

We zoeken de mens die we zelf zijn.

We zoeken andere mensen om lief te hebben.

We zoeken naar werk om te doen en ertoe te doen.

En als we deze dingen in de een of andere mate vinden, toch merken dat er iets wezenlijks ontbreekt, er iets is  dat we niet  gevonden hebben, zoeken we ook daar naar, zelfs al weten we de naam er niet van, en weten we niet waar we het zoeken moeten en of het eigenlijk wel te vinden is.

Het leven is een mysterie. Het gaat er niet om of de dingen die je overkomen toeval zijn of door God beschikt omdat ze, natuurlijk, beide zijn. Er bestaat geen toeval waar de stem van God niet in door kan klinken. We kunnen ons leven niet doorbrengen met steeds maar achterom kijken, met te luisteren naar vroeger, dan zouden we nog veranderen in zoutplilaten van verlangen en spijt, maar niet luisteren zou betekenen dat we ons afsluiten voor de rijkdom van het leven.

Misschien heb je alleen van beschutting gehouden, bleef je in de veilige haven , en heb je de buitenwereld buitengesloten. Begrijp dat iets een brug kan slaan over de kloof van innerlijke afgescheidenheid die ons scheidt van die van de ander. De dieptes van ons bestaan bepalen de reis evenzeer als de gelijkmatige periodes; de stroom van het dagelijks leven voert je mee.

Ontdek de samenhang in de gebeurtenissen in je leven, al lijken ze nog zo toevallig en willekeurig, ze bezitten een eigen vorm en richting, ze willen ons iets laten zien, ze voeren ons ergens heen. We zijn altijd vrij, vrij om het verhaal een eigen leven te laten leiden.

Van tijd tot tijd breekt er van buiten de tijd op vreemde en onvoorspelbare momenten een geheim in ons door, dat onze redding betekent. God komt altijd op onvoorziene momenten omdat we ons in de meeste gevallen allang voordat hij er was uit de voeten gemaakt zouden hebben.

Soms verlies je de reis uit het oog, maar verlies nooit de heiligheid en het geweldige avontuur van de reis uit het oog.