Opnieuw zien

De mysticus schept een nieuw woord; zoals Meister Eckhart deed met 'ooghout'.

Volgens hem kunnen we alles als nieuw gaan beleven. Zelfs een gewone vlieg wordt dan edeler dan een engel.Terwijl je rustig blijft kijken zie je allerlei eigenschappen die je eerst niet of minder opmerkte.Je ziet het hout, je bent je niet meer bewust van de afstand tussen je oog en het hout.

De dualiteit is opgeheven, oog en hout zijn een: ooghout. Met andere woorden vergeet jezelf, je vereenzelvigt je met het hout. Je wordt een met het wezen van de dingen, een uiteindelijk met God. Voor wie  zo kijkt, wordt alles fris en nieuw.

Gewoonlijk nemen we slordig en oppervlakkig waar; we kijken vooral of iets nuttig voor ons is. Dan missen we veel, want het wrzen van de dingen ontgaat ons. Net als bij herhaling; iets gaat je dan tegenstaan. Volgens Dante is dat de hel .Leer opnieuw zien!!!

Kindertijd

De mysticus St Exupery schreef o.a 'De kleine prins' ; dit boekje bevat de herinneringen aan zijn kindertijd, dit lijkt nostalgisch, maar ze zijn  meer dan dat. Hij wil niet zozeer terug naar de kindertijd, maar behouden wat in het land waar grote mensen wonen verloren is gegaan; openheid, spontaniteit, verwondering, nieuwsgierigheid, avontuur en vooral: het besef van een mysterie dat grroter is dan jezelf. De levenslange zoektocht naar God en wat liefde werkelijk is.

Hij was kritisch op volwassenen die zelfvoldaan op hun eigen, kleine planeetje zitten. Dat zijn geen mensen, dat zijn paddenstoelen, zegt de kleine prins.

Ommuurde stad in de woestijn

Cittadelle is het geestelijk testament van St Exupery. Alle belangrijke motieven uit: ' De kleine prins' vinden we hier terug. Citadelle draait om de gesprekken tussen een sjeik en zijn zoon;  de  woonplaats  van de sjeik is een Citadel, een ommuurde stad in de woestijn. Er worden zandstormen beschreven, waanzinnigmakende luchtspiegelingen en gevaarlijke karavaantochten. De zoon wordt zich bewust van zijn eigen menselijke beperkingen, van het raadsel van het bestaan en ' de donkere nacht van de ziel'.

Hij leert dat een echte leider zijn volk aanspoort om zichzelf aan iets groters te geven, om zo hun waardigheid te ontdekken. Het opbouwen van de stad, ontdekt de zoon, komt neer op het opbouwen van de bewoners. De 'Citadel' is een beeld van het menselijk innerlijk. De sleutel tot die opbouw is, het besef van ' het oneindige achter alle dingen, 'het gelaat van God' en belangeloze liefde.

Een belangrijk thema in het boek is het 'uitwisselen van je leven, in God.' Je wisselt je leven uit voor iets groters, iets wat jou overstijgt'.

Citadelle verwoordt de inzichten die St Exupery op zijn lange vluchten als piloot in fragiele vliegtuigjes had geleerd. Alleen in de nacht  in zijn cockpit hoog boven de aarde, werd hij teruggeworpen op de Bron van het bestaan van waaruit hij zich intens verbonden voelde met alles en iedereen. Hij denkt sterk relationeel: 'Ik moet betrokken zijn om te kunnen bestaan'.

Een mens bestaat in zoverre hij een is met zijn werk, zijn land of zijn partner. Mens zijn is daarom  mede verantwoordelijk zijn. Want de mens is een knooppunt die alle dingen met elkaar verbindt.

Onzichtbare krachtlijnen

De sjeik inspireert om de gemeenschap op te bouwen. Hij illustreert dat met het beeld van het bouwen van een tempel of een schip. Hoe doe je dat?

Begin niet met vergaderen, materiaal verzamelen en taken delegeren, zegt St Exupery, maar inspireer de mensen allereerst met het visioen van de uitgestrekte zee. De wereld hangt van onzichtbare relationele krachtlijnen aan elkaar, die bijeenkomen in God die het mysterieuze liefdesplot is, de knoop van het bestaan.

De roos

In De kleine prins is het centrale thema de liefde van het prinsje voor een roos op zijn planeetje. Hij ontdekt dat het zijn liefde is die de roos bijzonder maakt en zijn eigen leven verrijkt.

Hij zegt: ' De mensen kweken vijfduizend rozen in een tuin en toch vinden ze niet wat ze zoeken. Dat zouden ze kunnen vinden in een enkele roos, als  ze maar met het hart zochten. Tegen het eind van het verhaal ziet de piloot het prinsje slapen, met een roze huid alsof de roos binnenin hem straalt ' als  de vlam van een lamp'. Hij is door zijn liefde een met de roos geworden.

En de piloot beseft dat het lichaam maar een omhulsel is: ' Het belangrijkste is onzichtbaar'. De dood van het prinsje is niet het einde maar een mystieke dood, een ' stilte van de liefde', waarin de godsliefde als nooit tevoren opbloeit.

St Exupery beschrijft in literaire vorm het klassieke mystieke thema van de vereniging met God( unio mystica), in datgene of degene die we liefhebben. Tijdens zijn reis op aarde, niet toevallig in de woestijn, wordt de liefde van de kleine prins die eerst 'te jong' was om van zijn stekelige roos te kunnen houden, gelouterd. Zoals  ons verblijf op aarde een spirituele weg is waarin we steeds mmer een worden met God zodat die in ons op gaat lichten. Daarbij is het lichaam een tijdelijk 'omhulsel';

Het wezenlijke is de onzichtbare godsliefde die eeuwig is.

Als piloot gaf St Exupery zijn leven om belangrijke documenten te redden. Op zulke momenten denk je niet aan lijfsbehoud; wezenlijk is je plicht of je liefde voor de ander, al zijn die onzichtbaar. De mens is een knooppunt van relaties die op zichzelf voor het oog verborgen zijn, en zondet die slechts een 'hol lijk'.