11. jun, 2019

Een huis dat nooit verdriet heeft gekend

Op een dag kwam een vrouw Boeddha opzoeken en smeekte hem haar zoon, die net gestorven was, met gebeden weer tot leven te wekken. In plaats van te bidden voor haar zoon, antwoordde Boeddha: 'Breng mij een mosterdzaadje uit een huis dat nooit verdriet heeft gekend. Dat zullen we gebruiken om het verdriet uit uw leven te verdrijven.'

De vrouw gaat direct op pad, op zoek naar dat magische mosterdzaadje. Eerst komt ze bij een prachtig huis. Ze klopt aan en zegt: 'Ik zoek een huis dat nooit verdriet heeft gekend.' Degene die open doet, zegt: 'U bent hier beslist aan het verkeerde adres.' En hij somt alle noodlottige gebeurtenissen op die dit huis de laatste jaren getroffen hebben. De vrouw denkt bij zichzelf: 'Wie is beter in staat om deze ongelukkige mensen te helpen dan ik, omdat ik zelf ongelukkig ben.' 

Ze blijft een tijdje staan om hen te troosten en gaat verder op haar tocht naar een huis dat nooit verdriet heeft gekend.  Maar al gauw beseft ze dat zij niet de enige is die getroffen is door verlies. Ze voelt mededogen en biedt anderen steun. Ze vergeet haar zoektocht naar het magische mosterdzaadje. Compassie met anderen is dat magische mosterdzaadje.