11. feb, 2019

De reis

Op een dag wist ik tenslotte wat me te doen stond, en begon, ofschoon de stemmen om mij heen hun slechte raad bleven schreeuwen- ofschoon het hele huis begon te beven en ik het oude trekken aan mijn enkels voelde 'maak mijn leven in orde' riep elke stem maar ik bleef niet staan.

Ik wist wat me te doen stond, al rukte de wind met zijn stijve vingers aan de fundamenten zelf- al was hun droefenis verschrikkelijk.

Het was al laat genoeg, en de nacht was wild, en de weg vol gevallen takken en stenen. Maar stukje bij beetje, begonnen de sterren fel te schijnen door de wolkenflarden heen en er klonk een nieuwe stem die ik langzaam als mijn eigen stem herkende, die me gezelschap hield terwijl ik steeds dieper de wereld binnen beende

Vastbesloten om het enige te doen wat ik doen kon - vastbesloten om het enige leven te redden dat ik redden kon.

- Mary Oliver