22. aug, 2017

Een bevrijdend ideaal

Een netwerksamenleving vraagt om sociale vaardigheden waarover niet iedereen beschikt. Zo ontstaan er nieuwe scheidingslijnen tussen de sociaalvaardige, mondige, 'good-looking people' en de sociaal onhandige mensen die niet voldoen aan de eisen van gedrag en verschijning.

Autonomie en zelfbepaling is een bevrijdend maar ook een dwingend ideaal. De ene maakbaarheid(die van de verzorgingsstaat) wordt vervangen door de andere: de maakbaarheid van je eigen leven.

Nu moeten mensen kiezen en alert zijn, bewust zijn. Vrijheid is moeilijker te realiseren dan gedacht. Daarvoor is discipline nodig. Je moet sterk in je schoenen staan om de weelde van de vrijheid te kunnen dragen. Het is een vorm van blindheid om de eisen van de tijd niet te zien en te onderkennen. Hoe beklemmend die kunnen werken. Door de vrijheid en autonomie heen de gebondenheid van mensen zien en de verschillen in macht en talenten.

Beseffen dat de hoge eisen die mensen zichzelf stellen voortkomen uit de eisen die mensen elkaar stellen om hoger en verder te komen. Inzicht in de dwang van het systeem, in de interactie tussen partijen, vraagt om inzicht in jezelf. Zonder zelfkennis, zonder inzicht in het eigen functioneren, zullen de spelregels onhelder blijven en de werking van de eisen vaan de tijd voor mensen onduidelijk en warrig blijven.

Hoe vinden we de kracht om uit deze draaimolen van altijd beter en meer te stappen?

Wanneer gaan we echt ons leven vormgeven maar dan op onze eigen manier?